Swiatgry.pl - Twój Świat Gier

Opis ProduktuJeżeli słysząc „Prince of Persia” masz przed oczami godziny, które spędziłeś na kombinowaniu jak wydostać się z podziemi naszpikowanych pułapkami i przepaściami, oraz jeżeli masz przed oczami atakujących Cię zewsząd wrogów, którzy padają jeden po drugim od efektownych ciosów mieczem, to mam dla Ciebie świetną wiadomość: Książę powróci, w starym, dobrym stylu!

To jest odpowiedni moment, aby zadać sobie pytanie: „to co w takim razie z kontynuacją Prince of Persia z 2008 roku?”. Na wstępie należy wyjaśnić, że „Zapomniane Piaski” zaczęły powstawać już przed premierą najnowszej odsłony serii, więc to całkowicie wyjaśnia dlaczego zapowiadany przeze mnie Książę Persji będzie taki, a nie inny.
Czyli jaki? Po prostu dla prawdziwych graczy. Powiem Wam, że dużo ciepłych słów można powiedzieć o Prince of Persia z 2008 roku, zachwalając przepiękną grafikę i świetnie wykreowany świat, ale była to produkcja, w którą przez większość część „grało się” naciskając tylko jeden klawisz, a na dodatek nie było możliwości zginąć. Rzeczą pewną był fakt, że takie lamerskie rozwiązania nie zostaną zaakceptowane przez fanów serii. Dlatego z przyjemnością informuję, że „Zapomniane Piaski” nic nie będą miały wspólnego z poprzednią częścią, a nawet z kinowym odpowiednikiem, który jest obecnie kręcony. W tym momencie zapominamy o tych produkcjach i skupmy się na trylogii, którą tak mocno pokochaliśmy…

W nowym PoP będzie więcej mięska do ciachania… a w tym przypadku – kości.

Zapowiadana przeze mnie odsłona jest kontynuacją „Piasków Czasu”, gry z 2003 roku, która zapoczątkowała wielki powrót serii. Co tym razem zainicjuje serię wydarzeń? Książę dowiaduje się, że królestwo rządzone teraz przez jego brata zostaje zaatakowane przez bezwzględną Armie Piasku – nie ma czasu do stracenia, trzeba jak najszybciej przepędzić wroga.
Tak, ale co już mi się z góry w tym wszystkim nie podoba, to ogarniające mnie wrażenie powtórności, przecież „to już było”. Czy nie da się wymyślić jakiegoś ciekawszego tła fabularnego, niż po raz kolejny oblężone królestwo, które trzeba uratować? Cóż, zobaczymy jak rozwinie się historia, ale nie prognozuję jakiejś oryginalnej i zajebiście wciągającej fabuły.

Nie chcę mi się wierzyć, że czytając te słowa, nie wiesz jak wygląda rozgrywka z trylogii PoPa ale dla zasady napiszę, że jest to gra zręcznościowa z widokiem zza pleców bohatera, która świetnie równoważy dynamiczną walkę i elementy platformowe. Szczególnie ze względu na te drugie tak przyjemnie wspominam tą serie. Książę to chyba najzwinniejszy z bohaterów wirtualnej rozrywki, dla niego przeskakiwanie między przepaściami, chodzenie po gzymsach, huśtanie się na drążkach, czy nawet bieganie po ścianach to chleb powszedni.
Efektowne przemieszczanie się po lokacjach byłoby niemożliwe, gdyby nie genialne zaprojektowanie poziomów. Można by powiedzieć, że PoP to jedna wielka gra logiczna polegająca na wydostaniu się z danej lokacji za sprawą przemyślanych ruchów.

Stary, dobry Książe Persji.

Tego wszystkiego również możemy spodziewać się w „Zapomnianych Piaskach”, a nawet w większym stopniu zróżnicowania dzięki artefaktowi, którego Książę zdobywa na początku rozgrywki. Ów przedmiot pozwala władać żywiołami i nie muszę chyba pisać, że to cacko nieprzeciętnie urozmaici nam przemieszczanie się po lokacjach. Na przykład, wyobraźmy sobie przepaść i wodospad między dwiema półkami skalnymi. Jak przedostać się z jednej na drugą? Sprawa jest prosta, zamieniamy wodę w ciało stałe, po którym możemy spokojnie przebiec na drugą stronę. Kolejny przykład? Musimy dostać się na umieszczoną wysoko platformę, ale nie ma szans do niej doskoczyć, ani się wspiąć. W takich przypadkach pomocny okazuje się wiatr, który uniesie naszą postać na odpowiednią wysokość.
Rewelacyjny patent z tym ujarzmianiem żywiołów i mam tylko nadzieję, że pomysł nie zostanie zaprzepaszczony, a twórcy popiszą się wyobraźnią, dzięki której będziemy mogli „miksować” ze sobą te wszystkie umiejętności na dużą skalę.
Żeby nie było, ten potężny artefakt będzie miał również sporo zastosowań w walce. Przykładowo, widzimy grupkę wrogów, no to rozpędzamy się za pomocą wiatru i ładujemy się w nich bez pardonu.

Na opisanie mechaniki walki chciałbym jednak zarezerwować oddzielny akapit i to z racji tego, że zapowiada się ciekawiej i dynamiczniej. Standardowo twórcy obiecują jeszcze większy wachlarz ciosów i broni. Mnie jednak bardziej zaciekawił fakt, zwiększenia ilości atakujących nas przeciwników. Teraz rzucić się na nas będzie mogło nawet pięćdziesiąt maszkaronów na raz! W poprzednich odsłonach mogliśmy stoczyć pojedynek góra z dziesięcioma wrogami, a teraz ta liczba nieco mnie zaskoczyła. Walki w nowym PoP mogą mieć nawet charakter slashera, a jeżeli będą tak efektowne jak chociażby w „God of War” to wcale się nie obrażę! Przywołanie tutaj tytułu z Kratosem w roli głównej, naprawdę nie jest od parady. Z tego co widziałem, walki rzeczywiście wyglądają równie zajebiście jak w „GoW” – świetna animacja ruchów Księcia, miecz rysujący w powietrzu piękne ślady i nawet zadbano o efekt spowolnienia czasu, aby dokładnie pokazać nam efektowne egzekucje.
Na dodatek patent z gier RPG – gromadzenie expa z zabitych wrogów i rozwijanie poszczególnych atrybutów ofensywnych naszego bohatera.

Ten boss musiał przykucnąć, aby zmieścić się w kadrze.

Co byśmy nie robili, czy się wspinamy, czy walczymy, na brak wrażeń nie będziemy narzekać – a tu coś się zawali, a tu coś spadnie, a na dodatek co jakiś czas zaatakuje nas jakiś większy przyjemniaczek. Twórcy zapowiadają, że pojedynki z bossami będą epickie i niezapomniane. Jak w przypadku mięsa do ciachania zwiększono jego ilość, to w przypadku bossów zwiększono ich wielkość. Średnio mają osiągać wysokość 30 metrów i może nie jest to imponująca wielkość patrząc na takie gry jak „Shadow of the Colossus”, czy „Bayonetta”, ale i tak dostaną plakietkę największych w serii. Bardziej cieszy mnie to, że wielkość poszła w górę także z jakością ich modeli. Jak zobaczyłem ogromnego, wściekłego Minotaura to aż znieruchomiałem – chcę jak najszybciej zobaczyć efekt końcowy!

Z racji tego, że po raz kolejny akcja gry z serii Prince of Persia toczy się w oblężonym królestwie nie liczyłbym na jakieś zróżnicowane otoczenie. Z doświadczenia wiem, że twórcy w poprzednich częściach eksperymentowali z innymi wymiarami, gdzie w miejscu poza czasem wspinaliśmy się na unoszące się fragmenty przeróżnych budowli, ale czy to wystarczy aby nie poczuć monotonni w ciągłym zwiedzaniu podobnych miejsc?
Tak czy siak, trzeba oddać grafice kilka ciepłych słów. Stylistyka gry może i jest mroczna oraz poważna, ale piękna gra świateł i cieni już mnie zauroczyła, a do tego te wielkie sale tronowe ozdobione posągami i witrażami – grafika musi być imponująca!

Imponująco również zapowiada się sama gra, której jako fan trylogii Prince of Persia nie mogę się wręcz doczekać. Będzie mrocznie, wymagająco i widowiskowo – to są odpowiednie tory dla tej serii. Książę powróci w maju!